خوش به حالم

 

منم من ماه تابان،خوش به حالم

 منم،ماه درخشان،خوش به حالم

 

زمین مانند مــــن در خــود ندیده

 و ایضاً طول دوران،خوش به حالم

 

ادب هایی که آمـــــــوخیده دارم

 ز دوران دبـستان،خـوش به حالم

 

هنرمندم، زِ هَر انگشتِ بــــــنده

هنــر ریزد فراوان، خوش به حالم

 

و خیلی شاعــــرم، اشعار زیـــبا

چپاندم توی دیوان،خوش به حالم

 

مُخم، مُختر تر از شعبـان بی مُخ

وطبع نابِ جوشان،خوش به حالم

 

نوشتن های سخت وشعرمشکل

برایم هست آسان،خوش به حالم

 

و در هر محفلی، یک نــــــام دارم

پُر از القاب و عنوان،خوش به حالم

 

و در هر محفلی، پُشتِ تریـــــبون

دهم یکریز جـولان، خوش به حالم

 

نباشد مثل من در هیـــــچ شهری

نه کاشان ونه ماهان،خوش به حالم

 

نه قوچان و نه کرمان و نه سـمنان

نه مهران و نه تهران،خوش به حالم

 

ولی با ایــن همه حُسنی که دارم

کمی هستم بدینسان،خوش به حالم

 

دومن جهل وسه من هم خُرده شیشه

درونم هست پنــهان، خوش به حالم

 

ز حــــرف دوســتان و نقـــــد سالم

بسی هستم گریزان،خوش به حالم

 

خودم معیــــــــــوب و اما عیب گیرم

فقط از ایــــن و از آن، خوش به حالم

 

چرا مردان،به زن ها ســــخت گیرند؟

بَدم با رسم مــــردان،خوش به حالم

 

جوانــم جاهــــلم پیـــــرم خرفتــــم!

و گبــرم یا مســلمان،خوش به حالم

 

من از رفتار خودخـــــواهـــانه ی خود

نمـی گـردم پشیمان، خوش به حالم

 

و منفیـــــــــــاتِ پنــــــهانی که دارم

اگر گــــردد نمــــــایان،خوش به حالم

 

ز شعر شاعران کِـــش می روم،گـــر

برایـــم داشت امــکان،خوش به حالم

 

خودم هم شـــــعر می گویم، ولیـکن

بـه حـدٌِ بنـــد تنبــان!، خوش به حالم

 

اگر هم پیـــــش مَـــــردُم ، از خریٌــت

به پُشـتم رفت پــالان،خـوش به حالم

 

خلاصـه،مـــــن نمی دانــــم چه روزی

رســد کـارم به پـایـان، خوش به حالم

 

علی اصغر نجفی(اغو)